Από τους πρόποδες των Ιμαλαΐων, όπου διοικεί μια επιχείρηση που του αποφέρει σαράντα εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, ο Ινδός γκουρού της γιόγκα και ιδιοκτήτης νησιού στη Σκωτία, Σουάνι Ραμντέβ, αποφάσισε να μπει δυναμικά στην πολιτική σκηνή της χώρας του για να βοηθήσει τους φτωχούς και να πατάξει τη διαφθορά.
Στόχος του είναι, όπως λέει, να «καθαρίσει» τη μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο από την απληστία και τις ξένες επιρροές, ποντάροντας στη στήριξη του τηλεοπτικού κοινού της Ινδίας. Αν και είναι πολύ νωρίς για να προβλέψει κανείς αν ο Σουάνι Ραμντέβ θα αποδειχτεί υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ινδία, το σίγουρο είναι ότι έχει μεγάλη απήχηση ως δάσκαλος της γιόγκα, καθώς περισσότεροι από τριάντα εκατομμύρια τηλεθεατές συντονίζονται καθημερινά στην εκπομπή του για να παρακολουθήσουν ασκήσεις γιόγκα που θεραπεύουν τα πάντα - από τον διαβήτη, μέχρι την υπέρταση. Σε περίπτωση μάλιστα που καταφέρει να κερδίσει την εξουσία, θα φροντίσει για τη διάδοση της γιόγκα σε σχολεία και νοσοκομεία.
Στα μεγαλεπήβολα σχέδιά του περιλαμβάνεται επίσης η αντικατάσταση της ινδικής ρουπίας με νέο νόμισμα, αλλά και το μποϊκοτάζ των ξένων επιχειρήσεων, ενώ θα υπάρξει αναθεώρηση του πολιτικού, νομικού και εκπαιδευτικού συστήματος, τα οποία χαρακτηρίζει κατάλοιπα του αποικιακού καθεστώτος. «Οι πολιτικές που διαμορφώθηκαν από τους Βρετανούς δεν είχαν στόχο να διοικήσουν τη χώρα, αλλά να τη λεηλατήσουν» δηλώνει ο Σουάνι Ραμντέβ, στις προθέσεις του οποίου είναι και η σύσταση δικαστηρίων-εξπρές, για την επιβολή ποινών σε υποθέσεις διαφθοράς.
Οσο για τις κριτικές που έχει δεχτεί κατά καιρούς σχετικά με τον ισχυρισμό του ότι θεραπεύει τον καρκίνο και την πεποίθησή του ότι η ομοφυλοφιλία είναι ψυχική νόσος, εκείνος απλώς γελάει. «Οι άνθρωποι αρέσκονται στο να δημιουργούν ίντριγκες γύρω από το άτομό μου» λέει, αποδίδοντας τα παραπάνω σε χαλασμένο τηλέφωνο. Οπως ξεκαθαρίζει, αυτό που είχε δηλώσει ήταν ότι θα του άρεσε να δημιουργήσει φιλίες με ομοφυλόφιλους που θα επισκεφτούν το κέντρο του για θεραπείες.
ΠΕΤΡΙΝΑ ΚΑΛΑΜΒΟΚΙΔΗ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ESPRESSO.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ESPRESSO.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
Σάββατο 10 Απριλίου 2010
Ο "Pirellone" έγινε 50 ετών!
Ο ουρανοξύστης Pirelli, σύμβολο του Μιλάνου, συμπλήρωσε τα πενήντα του χρόνια και ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο. O «Pirellone», όπως τον αποκαλούν οι Μιλανέζοι, μπορεί να μην είναι ανάλογος του Empire State Building, που είναι σύμβολο της Νέας Υόρκης, αλλά για τους κατοίκους της ιταλικής μεγαλούπολης αποτελεί «μανιφέστο υγιούς καπιταλισμού». Είναι, δηλαδή, κάτι σαν μάρτυρας μιας πόλης, μιας ιδέας και μιας εποχής προόδου.
Τα θεμέλιά του στον οδό Duca D'Aosta μπήκαν το 1956, μια χρόνια που ξεκινούσε και το μεγάλο οικοδομικό «μπουμ» της πόλης. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν στον σιδηροδρομικό σταθμό έφταναν μαζικά εσωτερικοί μετανάστες από τον φτωχό Νότο της Ιταλίας, μόλις αντίκριζαν τον ουρανοξύστη Pirelli τον θεωρούσαν σύμβολο της ευημερίας που προσδοκούσαν. Ηταν για εκείνους κάτι σαν το Αγαλμα της Ελευθερίας.
Ο ουρανοξύστης Pirelli έχει ύψος 127,4 μέτρα και είναι το πιο ψηλό κτίριο του Μιλάνου. Αποτελείται από 31 ορόφους και χτίστηκε στο οικόπεδο όπου ήταν η οικογενειακή επιχείρηση των Pirelli. Από τον τελευταίο όροφο η θέα κόβει την ανάσα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιό του είναι επιβλητικό και η σιλουέτα του ατρακτοειδής, γίνεται δηλαδή λεπτότερη όσο ανεβαίνει.
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή σε χρόνο ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής. Τα εγκαίνια έγιναν με κάθε μεγαλοπρέπεια στις 4 Απριλίου του 1960 και παρέστησαν σε αυτά πολιτικοί και επιχειρηματίες. Ο ουρανοξύστης πήρε το όνομά του από τον βιομήχανο Λεοπόλδο Πιρέλι, που για αρκετά χρόνια υπήρξε πρόεδρος των Ιταλών βιομηχάνων. Το καμάρι των Μιλανέζων δημιουργήθηκε για να αποτελέσει έδρα των γραφείων της εταιρείας Pirelli, αλλά και πολλών ξένων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στην πρωτεύουσα της Λομβαρδίας. Ομως το 1978 εξαγοράστηκε έναντι 43 δισεκατομμυρίων λιρετών από το ιταλικό κράτος και σήμερα αποτελεί έδρα της περιφέρειας της Λομβαρδίας. Εκεί έχει το γραφείο του και ο νυν περιφερειάρχης Ρομπέρτο Φορμιγκόνε.
Στην ιστορία του υπήρξε και μια σκοτεινή σελίδα, μια τραγωδία. Το 2002 συνετρίβη πάνω του ένα μικρό αεροπλάνο με τρεις επιβαίνοντες που σκοτώθηκαν. Το κτίριο υπέστη ζημιές, αλλά μετά από λίγες ημέρες όλοι οι υπάλληλοι επέστρεψαν στη δουλειά τους.
ΚΑΤΙΑ ΓΙΑΠΑΛΑΚΗ
Τα θεμέλιά του στον οδό Duca D'Aosta μπήκαν το 1956, μια χρόνια που ξεκινούσε και το μεγάλο οικοδομικό «μπουμ» της πόλης. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν στον σιδηροδρομικό σταθμό έφταναν μαζικά εσωτερικοί μετανάστες από τον φτωχό Νότο της Ιταλίας, μόλις αντίκριζαν τον ουρανοξύστη Pirelli τον θεωρούσαν σύμβολο της ευημερίας που προσδοκούσαν. Ηταν για εκείνους κάτι σαν το Αγαλμα της Ελευθερίας.
Ο ουρανοξύστης Pirelli έχει ύψος 127,4 μέτρα και είναι το πιο ψηλό κτίριο του Μιλάνου. Αποτελείται από 31 ορόφους και χτίστηκε στο οικόπεδο όπου ήταν η οικογενειακή επιχείρηση των Pirelli. Από τον τελευταίο όροφο η θέα κόβει την ανάσα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιό του είναι επιβλητικό και η σιλουέτα του ατρακτοειδής, γίνεται δηλαδή λεπτότερη όσο ανεβαίνει.
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή σε χρόνο ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής. Τα εγκαίνια έγιναν με κάθε μεγαλοπρέπεια στις 4 Απριλίου του 1960 και παρέστησαν σε αυτά πολιτικοί και επιχειρηματίες. Ο ουρανοξύστης πήρε το όνομά του από τον βιομήχανο Λεοπόλδο Πιρέλι, που για αρκετά χρόνια υπήρξε πρόεδρος των Ιταλών βιομηχάνων. Το καμάρι των Μιλανέζων δημιουργήθηκε για να αποτελέσει έδρα των γραφείων της εταιρείας Pirelli, αλλά και πολλών ξένων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στην πρωτεύουσα της Λομβαρδίας. Ομως το 1978 εξαγοράστηκε έναντι 43 δισεκατομμυρίων λιρετών από το ιταλικό κράτος και σήμερα αποτελεί έδρα της περιφέρειας της Λομβαρδίας. Εκεί έχει το γραφείο του και ο νυν περιφερειάρχης Ρομπέρτο Φορμιγκόνε.
Στην ιστορία του υπήρξε και μια σκοτεινή σελίδα, μια τραγωδία. Το 2002 συνετρίβη πάνω του ένα μικρό αεροπλάνο με τρεις επιβαίνοντες που σκοτώθηκαν. Το κτίριο υπέστη ζημιές, αλλά μετά από λίγες ημέρες όλοι οι υπάλληλοι επέστρεψαν στη δουλειά τους.
ΚΑΤΙΑ ΓΙΑΠΑΛΑΚΗ
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Ο Ελληνας που κατέκτησε τον... ουρανό της Ν.Υ.
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι εγκέφαλοι σκαρφίστηκαν αυτά τα θεόρατα κτίρια που κρύβουν τον ουρανό της πιο λαμπερής μητρόπολης του κόσμου; Ενας από αυτούς είναι συμπατριώτη μας! Είναι ο 70χρονος Κώστας Κονδύλης, ιδρυτής μιας από τις μεγαλύτερες αρχιτεκτονικές φίρμες της Νέας Υόρκης και κατασκευαστής των εβδομήντα πέντε από τους πιο εντυπωσιακούς ουρανοξύστες της!
Γεννημένος στις 17 Απριλίου 1940 στο Βελγικό Κονγκό, όπου ο πατέρας του διατηρούσε φυτεία καφέ και καταστήματα, επέστρεψε στην Ελλάδα στα 13 του και φοίτησε στο Λύκειο Αναβρύτων. Ονειρό του ήταν να ασχοληθεί με τον σχεδιασμό αυτοκινήτων, αλλά δεν υπήρχε τέτοια σχολή γι’ αυτό στράφηκε στην αρχιτεκτονική! Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Γενεύης και πήρε master από το Πανεπιστήμιο Columbia των ΗΠΑ, όπου ίδρυσε το γραφείο του το 1989.
Με τις εμπνεύσεις του κέρδισε την εμπιστοσύνη του μεγιστάνα Ντόναλντ Τραμπ. Για λογαριασμό του σχεδίασε το πυργοειδές «Trump International Hotel» και το περίφημο Trump World Tower (τότε το μεγαλύτερο κατοικημένο κτίριο στον κόσμο, με ενενήντα ορόφους), που χτίστηκε δίπλα στο κτίριο του ΟΗΕ σε χρόνο-ρεκόρ: σε μόλις δεκαοχτώ μήνες! Κέρδισε ακόμη και τις… ιδιοτροπίες του Αμερικανού Κροίσου, που ήθελε χρυσό τον ουρανοξύστη, αλλά τον παρέλαβε στο χρώμα του χαλκού!
Το γραφείο του Κονδύλη με τους εκατόν ογδόντα πέντε αρχιτέκτονες, μηχανικούς και σχεδιαστές έχει αναλάβει δεκάδες εντυπωσιακά κτίρια στο Μανχάταν, το West End και τις όχθες του ποταμού Hudson, που ανέτρεψαν την αισθητική της Νέας Υόρκης. Αυτό τού απέφερε σειρά από βραβεία και τιμητικούς τίτλους! Πρόσφατα ανέλαβε την ανακαίνιση του «Plaza», του ξενοδοχείου-ορόσημο για την πόλη.
«Πιστεύω ότι οι ουρανοξύστες είναι πιο φιλικοί στο περιβάλλον απ’ ό,τι τα χαμηλά αλλά μεγαλύτερης έκτασης κτίρια» υποστηρίζει.
Αν και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, ο Κώστας Κονδύλης δεν έχει εργαστεί στην Ελλάδα. Τον αποθάρρυνε η έλλειψη πολιτικών με όραμα και σχέδια μακράς πνοής: «Οι Ελληνες πολιτικοί φοβούνται να πάρουν μεγάλες αποφάσεις, για να μην κριθούν!» λέει. «Η Αθήνα ασφυκτιά! Χρειάζεται επειγόντως επανασχεδιασμό, με κέντρο της το παλιό αεροδρόμιο. Η παραλία να γίνει “Κοπακαμπάνα”, με ένα τεράστιο πάρκο, όμορφες κατοικίες, έναν ουρανοξύστη με εμπορικό κέντρο και να συνδέεται με την υπόλοιπη Αθήνα με μετρό ή υπέργειο τρένο! Αυτό θα δημιουργούσε μεγάλη δυναμική…»
Ο Κώστας Κονδύλης έχει μοιράσει τη ζωή του σε τρία νησιά: την ιδιαίτερη πατρίδα του Σάμο, το Λονγκ Αϊλαντ όπου κατοικεί και το Μανχάταν στο οποίο βρίσκεται το πολυτελές γραφείο της Costas Kondylis and Partners.
Δεν θα έλεγε «όχι», πάντως, σε μια σοβαρή πρόταση από την πατρίδα: «Δεν θέλω να βγάλω χρήματα στην Ελλάδα, αλλά να προσφέρω κάτι περισσότερο από τα κτίρια με γυαλί που βλέπω στην Αθήνα, τα οποία δεν ταιριάζουν στο κλίμα της» απαντά.
Ησυχαστήριά του είναι ένα πολυτελές διαμέρισμα στη συμβολή της 81ης οδού με τη λεωφόρο Lexington και το εξοχικό του, μια ανακαινισμένη σιταποθήκη στο Southampton, όπου παρκάρει την αγωνιστική Lamborghini του στο λίβινγκ ρουμ! Παθιασμένος με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, διατηρεί στη Γενεύη και μία Ferrari του 1968, με την οποία ταξιδεύει στη νότια Γαλλία, τη Βενετία ή την Τοσκάνη, όταν βρίσκεται στην Ευρώπη!
Ο Ελληνας αρχιτέκτονας δυσκολεύτηκε να ξεπεράσει τον χαμό της συζύγου του Λόρι, στις 27 Φεβρουαρίου του 1997. Είχαν ζήσει μαζί δεκαεφτά χρόνια και απέκτησαν δύο κόρες, την Κατερίνα (μητέρα της εγγονής του Στέλλας) και την Αλέξια, που είναι επικεφαλής στη θυγατρική της εταιρείας του, την Kondylis Design. Στη μνήμη της Λόρι ανέλαβε την προεδρία του ιδρύματος ερευνών για τον καρκίνο «Samuel Waxman». ΜΑΝΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ
Γεννημένος στις 17 Απριλίου 1940 στο Βελγικό Κονγκό, όπου ο πατέρας του διατηρούσε φυτεία καφέ και καταστήματα, επέστρεψε στην Ελλάδα στα 13 του και φοίτησε στο Λύκειο Αναβρύτων. Ονειρό του ήταν να ασχοληθεί με τον σχεδιασμό αυτοκινήτων, αλλά δεν υπήρχε τέτοια σχολή γι’ αυτό στράφηκε στην αρχιτεκτονική! Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Γενεύης και πήρε master από το Πανεπιστήμιο Columbia των ΗΠΑ, όπου ίδρυσε το γραφείο του το 1989.
Με τις εμπνεύσεις του κέρδισε την εμπιστοσύνη του μεγιστάνα Ντόναλντ Τραμπ. Για λογαριασμό του σχεδίασε το πυργοειδές «Trump International Hotel» και το περίφημο Trump World Tower (τότε το μεγαλύτερο κατοικημένο κτίριο στον κόσμο, με ενενήντα ορόφους), που χτίστηκε δίπλα στο κτίριο του ΟΗΕ σε χρόνο-ρεκόρ: σε μόλις δεκαοχτώ μήνες! Κέρδισε ακόμη και τις… ιδιοτροπίες του Αμερικανού Κροίσου, που ήθελε χρυσό τον ουρανοξύστη, αλλά τον παρέλαβε στο χρώμα του χαλκού!
Το γραφείο του Κονδύλη με τους εκατόν ογδόντα πέντε αρχιτέκτονες, μηχανικούς και σχεδιαστές έχει αναλάβει δεκάδες εντυπωσιακά κτίρια στο Μανχάταν, το West End και τις όχθες του ποταμού Hudson, που ανέτρεψαν την αισθητική της Νέας Υόρκης. Αυτό τού απέφερε σειρά από βραβεία και τιμητικούς τίτλους! Πρόσφατα ανέλαβε την ανακαίνιση του «Plaza», του ξενοδοχείου-ορόσημο για την πόλη.
«Πιστεύω ότι οι ουρανοξύστες είναι πιο φιλικοί στο περιβάλλον απ’ ό,τι τα χαμηλά αλλά μεγαλύτερης έκτασης κτίρια» υποστηρίζει.
Αν και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, ο Κώστας Κονδύλης δεν έχει εργαστεί στην Ελλάδα. Τον αποθάρρυνε η έλλειψη πολιτικών με όραμα και σχέδια μακράς πνοής: «Οι Ελληνες πολιτικοί φοβούνται να πάρουν μεγάλες αποφάσεις, για να μην κριθούν!» λέει. «Η Αθήνα ασφυκτιά! Χρειάζεται επειγόντως επανασχεδιασμό, με κέντρο της το παλιό αεροδρόμιο. Η παραλία να γίνει “Κοπακαμπάνα”, με ένα τεράστιο πάρκο, όμορφες κατοικίες, έναν ουρανοξύστη με εμπορικό κέντρο και να συνδέεται με την υπόλοιπη Αθήνα με μετρό ή υπέργειο τρένο! Αυτό θα δημιουργούσε μεγάλη δυναμική…»
Ο Κώστας Κονδύλης έχει μοιράσει τη ζωή του σε τρία νησιά: την ιδιαίτερη πατρίδα του Σάμο, το Λονγκ Αϊλαντ όπου κατοικεί και το Μανχάταν στο οποίο βρίσκεται το πολυτελές γραφείο της Costas Kondylis and Partners.
Δεν θα έλεγε «όχι», πάντως, σε μια σοβαρή πρόταση από την πατρίδα: «Δεν θέλω να βγάλω χρήματα στην Ελλάδα, αλλά να προσφέρω κάτι περισσότερο από τα κτίρια με γυαλί που βλέπω στην Αθήνα, τα οποία δεν ταιριάζουν στο κλίμα της» απαντά.
Ησυχαστήριά του είναι ένα πολυτελές διαμέρισμα στη συμβολή της 81ης οδού με τη λεωφόρο Lexington και το εξοχικό του, μια ανακαινισμένη σιταποθήκη στο Southampton, όπου παρκάρει την αγωνιστική Lamborghini του στο λίβινγκ ρουμ! Παθιασμένος με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, διατηρεί στη Γενεύη και μία Ferrari του 1968, με την οποία ταξιδεύει στη νότια Γαλλία, τη Βενετία ή την Τοσκάνη, όταν βρίσκεται στην Ευρώπη!
Ο Ελληνας αρχιτέκτονας δυσκολεύτηκε να ξεπεράσει τον χαμό της συζύγου του Λόρι, στις 27 Φεβρουαρίου του 1997. Είχαν ζήσει μαζί δεκαεφτά χρόνια και απέκτησαν δύο κόρες, την Κατερίνα (μητέρα της εγγονής του Στέλλας) και την Αλέξια, που είναι επικεφαλής στη θυγατρική της εταιρείας του, την Kondylis Design. Στη μνήμη της Λόρι ανέλαβε την προεδρία του ιδρύματος ερευνών για τον καρκίνο «Samuel Waxman». ΜΑΝΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ
Κυριακή 21 Μαρτίου 2010
Ο μικρός "θεός" με τα τέσσερα χέρια και πόδια
«Κοιτάξτε αυτό!» ήταν ο τίτλος που -άκριτα, και στο βωμό του «αποκλειστικού»- έβαλε πρόσφατα η δημοφιλής εφημερίδα της Ινδίας «The Mail Today» πάνω από τη φωτογραφία ενός ανήλικου παιδιού που είχε την ατυχία να γεννηθεί με μια σοβαρής μορφής σωματική δυσμορφία. Και το είδαν όλοι.
Σήμερα, στα επτά του χρόνια, ο Ντιπάκ Κουμάρ, που γεννήθηκε με τέσσερα πόδια και τέσσερα χέρια σε ένα από τα φτωχότερα κρατίδια της Ινδίας, είναι ακόμη πολύ μικρός για να αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο καθημερινά το σπίτι του κατακλύζεται από ινδουιστές προσκυνητές. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η «ιδιαιτερότητά» του έχει γίνει η αιτία που στα μάτια των ινδουιστών της περιοχής φαντάζει όχι ως ένα οποιοδήποτε παιδί, αλλά ως μια πραγματική θρησκευτική εικόνα που μοιάζει στον θεό Βίσνα, ο οποίος συχνά στη μυθολογία της χώρας απεικονίζεται με τέσσερα χέρια!
Ο Ντιπάκ πάσχει από το σπάνιο φαινόμενο ischiopagus, που πιο απλά σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της κύησης ενώθηκε με το δίδυμό του, το οποίο και απορρόφησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα παραπανίσια μέλη να προεξέχουν από το υπόλοιπο σώμα του παιδιού.
Στην αρχή κανείς δεν πίστευε πως θα επιβίωνε, κάτι που αμέσως μετά τη γέννα του έσπευσαν όλοι να πουν στη μητέρα του Ιντού Ντέβι. Αλλωστε, όπως επισημαίνει και η οργάνωση για τα δικαιώματα του παιδιού «Save The Children», τα περισσότερα παιδιά που γεννιούνται στην Ινδία με τόσο βαριά αναπηρία είτε πεθαίνουν κατά τον τοκετό είτε πέφτουν θύματα ανθρωποκτονιών λίγο αργότερα.
Από την πλευρά του, και ο πατέρας του επτάχρονου Ντιπάκ δεν καλοβλέπει το γεγονός πως ο γιος του αντιμετωπίζεται ως «θρησκευτικό αντικείμενο». Προς το παρόν όμως δεν μπορεί και να το αποτρέψει. Παρ’ όλα αυτά αισιοδοξεί. Μαζί με τη γυναίκα του έχουν ως παράδειγμα την ιστορία της μικρής Λάξμι Τάτμα που επίσης γεννήθηκε με τέσσερα πόδια και τέσσερα χέρια, αλλά χειρουργήθηκε με επιτυχία πριν από τρία χρόνια στο Μπανγκαλόρ της νότιας Ινδίας. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗΣ
Σήμερα, στα επτά του χρόνια, ο Ντιπάκ Κουμάρ, που γεννήθηκε με τέσσερα πόδια και τέσσερα χέρια σε ένα από τα φτωχότερα κρατίδια της Ινδίας, είναι ακόμη πολύ μικρός για να αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο καθημερινά το σπίτι του κατακλύζεται από ινδουιστές προσκυνητές. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η «ιδιαιτερότητά» του έχει γίνει η αιτία που στα μάτια των ινδουιστών της περιοχής φαντάζει όχι ως ένα οποιοδήποτε παιδί, αλλά ως μια πραγματική θρησκευτική εικόνα που μοιάζει στον θεό Βίσνα, ο οποίος συχνά στη μυθολογία της χώρας απεικονίζεται με τέσσερα χέρια!
Ο Ντιπάκ πάσχει από το σπάνιο φαινόμενο ischiopagus, που πιο απλά σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της κύησης ενώθηκε με το δίδυμό του, το οποίο και απορρόφησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα παραπανίσια μέλη να προεξέχουν από το υπόλοιπο σώμα του παιδιού.
Στην αρχή κανείς δεν πίστευε πως θα επιβίωνε, κάτι που αμέσως μετά τη γέννα του έσπευσαν όλοι να πουν στη μητέρα του Ιντού Ντέβι. Αλλωστε, όπως επισημαίνει και η οργάνωση για τα δικαιώματα του παιδιού «Save The Children», τα περισσότερα παιδιά που γεννιούνται στην Ινδία με τόσο βαριά αναπηρία είτε πεθαίνουν κατά τον τοκετό είτε πέφτουν θύματα ανθρωποκτονιών λίγο αργότερα.
Από την πλευρά του, και ο πατέρας του επτάχρονου Ντιπάκ δεν καλοβλέπει το γεγονός πως ο γιος του αντιμετωπίζεται ως «θρησκευτικό αντικείμενο». Προς το παρόν όμως δεν μπορεί και να το αποτρέψει. Παρ’ όλα αυτά αισιοδοξεί. Μαζί με τη γυναίκα του έχουν ως παράδειγμα την ιστορία της μικρής Λάξμι Τάτμα που επίσης γεννήθηκε με τέσσερα πόδια και τέσσερα χέρια, αλλά χειρουργήθηκε με επιτυχία πριν από τρία χρόνια στο Μπανγκαλόρ της νότιας Ινδίας. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗΣ
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Ροζ σκάνδαλο με γνωστό Ελληνα της Νέας Υόρκης
Κεραυνός εν αιθρία στην ελληνική κοινότητα της Νέας Υόρκης! Ενα από τα πιο γνωστά στελέχη της, ο πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της Αστόρια βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατηγορία της σεξουαλικής παρενόχλησης σε βάρος μιας από τις υπαλλήλους του συμβουλίου! Ο Γιώργος Δελής, που γεννήθηκε στην Ελλάδα και μετανάστευσε στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα πρόσωπα της ομογένειας στις ΗΠΑ. Λόγω της πολυετούς ενασχόλησής του με τα κοινά, Ελληνες και Αμερικανοί τον αποκαλούν «δήμαρχο της Αστόρια» και πριν από μερικά χρόνια είχε ανακηρυχθεί Ανδρας της Χρονιάς από την Ενωση Επαγγελματιών και Εμπόρων του Μπρόντγουεϊ και είχε βραβευτεί με το βραβείο του Μεγάλου Μήλου -όπως αποκαλείται η Νέα Υόρκη- από τον εκπρόσωπο του δήμου Πίτερ Βαλόνε και τον γερουσιαστή του Λονγκ Αϊλαντ Τζορτζ Ονοράτο!
Ενας άλλος λόγος για τον οποίο είχε γίνει διάσημος στην Αμερική ήταν η προσπάθειά του να αποδείξει ότι κατάγεται από μια ιδιαίτερη γενιά ανθρώπων. Μετά από πολυετείς έρευνες ανακάλυψε τα ίχνη της οικογένειάς του στη Μικρά Ασία και μια λεπτομερής εξέταση γενετικού υλικού στην οποία υποβλήθηκε έδειξε ότι προέρχεται από τους πρώτους ανθρώπους που εποίκισαν την Ευρώπη πριν από 30.000 χρόνια!
Οντας γνωστός και για την ευρύτατη συλλογή αρχαίων αντικειμένων που κατείχε, ο Γιώργος Δελής αποσύρθηκε από την κοινότητα μετά από τριάντα επτά χρόνια διαρκούς παρουσίας και προσφοράς ως επικεφαλής της, στα 63 του χρόνια. Πριν από λίγες μέρες, όμως, η εικόνα που είχε δημιουργήσει επί τέσσερις δεκαετίες «ράγισε» εξαιτίας μιας βαριάς καταγγελίας σε βάρος του από μια γυναίκα η οποία είχε δουλέψει υπό τις εντολές του.
Η νεαρή πρώην βοηθητική υπάλληλος του κοινοτικού συμβουλίου Μαρσέλα Γκουτιέρες μήνυσε τον Δελή για σεξουαλική παρενόχληση! Στη μήνυσή της αναφέρει ότι ο 64χρονος ομογενής την είχε προσκαλέσει να παρακολουθήσουν μαζί ταινίες πορνό στο γραφείο του, ότι σχολίαζε ενοχλητικά το μέγεθος του στήθους της και ότι κόμπαζε διαρκώς για τις σεξουαλικές του επιδόσεις προσπαθώντας να την παρασύρει σ’ ένα ερωτικό παιχνίδι στο οποίο η ίδια δεν ήθελε να συμμετάσχει! Οταν εκείνη αρνήθηκε τις προτάσεις του Δελή, εκείνος -όπως υποστηρίζει η γυναίκα- την αποκάλεσε «πόρνη» και «λεσβία» και στη συνέχεια την ανάγκασε να φύγει από το γραφείο!
Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Μπρούκλιν και μαζί με τον πασίγνωστο Ελληνα βρέθηκαν κατηγορούμενοι η πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος του δημοτικού συμβουλίου του Κουίνς, Ελεν Μάρσαλ και Βινίτσιο Ντανάτο αντίστοιχα, που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι επειδή δεν είχαν ελέγξει τη συμπεριφορά του Γιώργου Δελή!
Ο ελληνικής καταγωγής πρώην πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της Αστόρια αρνήθηκε τις κατηγορίες και ισχυρίστηκε ότι η Γκουτιέρες ήθελε να τον εκδικηθεί επειδή την απέλυσε ως ανεπαρκή! Ομως, η νεαρή γυναίκα αντέτεινε ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δουλειά της, που της απέφερε 24.000 δολάρια τον χρόνο, μόνο και μόνο επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το γεγονός ότι δεν την άφηνε ήσυχη!
Η θέση του Δελή ήταν τόσο δύσκολη ώστε, παρά την επιθυμία του να πάει την υπόθεση σε κανονική δίκη, ο συνήγορός του Ουόλτερ Κρετζ, τον οποίο προσέλαβε η κοινότητα για να τον εκπροσωπήσει, πρότεινε συμβιβασμό στη μηνύτρια για ένα ποσό ύψους 98.000 δολαρίων. Η Μαρσέλα Γκουτιέρες τον αποδέχθηκε, αλλά ο Γιώργος Δελής δήλωσε αποφασισμένος να υποβάλει έφεση: «Είμαι θύμα απάτης!» υποστήριξε. «Αν αυτή η γυναίκα πάρει έστω και μια δεκάρα, θα πρόκειται για κακοδικία»!
Ωστόσο, ο ομογενής βρέθηκε αντιμέτωπος και με «εξ οικείων βέλη», αφού στράφηκε εναντίον του ακόμη και ο «ανατέλλων αστέρας» της ελληνικής κοινότητας. Ο 29χρονος πολιτειακός βουλευτής Μάικλ Γιάνναρης, ανερχόμενο στέλεχος των Δημοκρατικών και στενός φίλος του Μπαράκ Ομπάμα από τότε που φοιτούσαν στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, δήλωσε: «Δεν μπορεί οι φορολογούμενοι να πληρώνουν τον λογαριασμό για την απρεπή συμπεριφορά του κ. Δελή. Ο κύριος αυτός θα πρέπει να αποζημιώσει την πολιτεία για τη ζημιά που υπέστη». ΜΑΝΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ
Ενας άλλος λόγος για τον οποίο είχε γίνει διάσημος στην Αμερική ήταν η προσπάθειά του να αποδείξει ότι κατάγεται από μια ιδιαίτερη γενιά ανθρώπων. Μετά από πολυετείς έρευνες ανακάλυψε τα ίχνη της οικογένειάς του στη Μικρά Ασία και μια λεπτομερής εξέταση γενετικού υλικού στην οποία υποβλήθηκε έδειξε ότι προέρχεται από τους πρώτους ανθρώπους που εποίκισαν την Ευρώπη πριν από 30.000 χρόνια!
Οντας γνωστός και για την ευρύτατη συλλογή αρχαίων αντικειμένων που κατείχε, ο Γιώργος Δελής αποσύρθηκε από την κοινότητα μετά από τριάντα επτά χρόνια διαρκούς παρουσίας και προσφοράς ως επικεφαλής της, στα 63 του χρόνια. Πριν από λίγες μέρες, όμως, η εικόνα που είχε δημιουργήσει επί τέσσερις δεκαετίες «ράγισε» εξαιτίας μιας βαριάς καταγγελίας σε βάρος του από μια γυναίκα η οποία είχε δουλέψει υπό τις εντολές του.
Η νεαρή πρώην βοηθητική υπάλληλος του κοινοτικού συμβουλίου Μαρσέλα Γκουτιέρες μήνυσε τον Δελή για σεξουαλική παρενόχληση! Στη μήνυσή της αναφέρει ότι ο 64χρονος ομογενής την είχε προσκαλέσει να παρακολουθήσουν μαζί ταινίες πορνό στο γραφείο του, ότι σχολίαζε ενοχλητικά το μέγεθος του στήθους της και ότι κόμπαζε διαρκώς για τις σεξουαλικές του επιδόσεις προσπαθώντας να την παρασύρει σ’ ένα ερωτικό παιχνίδι στο οποίο η ίδια δεν ήθελε να συμμετάσχει! Οταν εκείνη αρνήθηκε τις προτάσεις του Δελή, εκείνος -όπως υποστηρίζει η γυναίκα- την αποκάλεσε «πόρνη» και «λεσβία» και στη συνέχεια την ανάγκασε να φύγει από το γραφείο!
Η υπόθεση οδηγήθηκε στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Μπρούκλιν και μαζί με τον πασίγνωστο Ελληνα βρέθηκαν κατηγορούμενοι η πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος του δημοτικού συμβουλίου του Κουίνς, Ελεν Μάρσαλ και Βινίτσιο Ντανάτο αντίστοιχα, που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι επειδή δεν είχαν ελέγξει τη συμπεριφορά του Γιώργου Δελή!
Ο ελληνικής καταγωγής πρώην πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της Αστόρια αρνήθηκε τις κατηγορίες και ισχυρίστηκε ότι η Γκουτιέρες ήθελε να τον εκδικηθεί επειδή την απέλυσε ως ανεπαρκή! Ομως, η νεαρή γυναίκα αντέτεινε ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δουλειά της, που της απέφερε 24.000 δολάρια τον χρόνο, μόνο και μόνο επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το γεγονός ότι δεν την άφηνε ήσυχη!
Η θέση του Δελή ήταν τόσο δύσκολη ώστε, παρά την επιθυμία του να πάει την υπόθεση σε κανονική δίκη, ο συνήγορός του Ουόλτερ Κρετζ, τον οποίο προσέλαβε η κοινότητα για να τον εκπροσωπήσει, πρότεινε συμβιβασμό στη μηνύτρια για ένα ποσό ύψους 98.000 δολαρίων. Η Μαρσέλα Γκουτιέρες τον αποδέχθηκε, αλλά ο Γιώργος Δελής δήλωσε αποφασισμένος να υποβάλει έφεση: «Είμαι θύμα απάτης!» υποστήριξε. «Αν αυτή η γυναίκα πάρει έστω και μια δεκάρα, θα πρόκειται για κακοδικία»!
Ωστόσο, ο ομογενής βρέθηκε αντιμέτωπος και με «εξ οικείων βέλη», αφού στράφηκε εναντίον του ακόμη και ο «ανατέλλων αστέρας» της ελληνικής κοινότητας. Ο 29χρονος πολιτειακός βουλευτής Μάικλ Γιάνναρης, ανερχόμενο στέλεχος των Δημοκρατικών και στενός φίλος του Μπαράκ Ομπάμα από τότε που φοιτούσαν στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, δήλωσε: «Δεν μπορεί οι φορολογούμενοι να πληρώνουν τον λογαριασμό για την απρεπή συμπεριφορά του κ. Δελή. Ο κύριος αυτός θα πρέπει να αποζημιώσει την πολιτεία για τη ζημιά που υπέστη». ΜΑΝΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




