Κατάγγειλε κι εσύ τον γείτονά σου, μπορείς!

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ πρωτοβουλία του δημάρχου της Κοπεγχάγης, του σοσιαλδημοκράτη Φρανκ Γιένσεν, που βρίσκει ολοένα και περισσότερους μιμητές στη Δανία: Κατάγγειλε κι εσύ τον γείτονά σου, μπορείς! Υπάρχουν πολλοί δημότες, εξηγεί ο Γιένσεν, οι οποίοι εισπράττουν κάποιας μορφής βοήθεια από τον δήμο χωρίς στην πραγματικότητα να τη δικαιούνται. Το πρόβλημα αυτό, το οποίο έχει εξελιχθεί κατά την άποψή του σε «κοινωνική μάστιγα», κοστίζει κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ στον δήμο. Σύντομα λοιπόν, οι κάτοικοι της Κοπεγχάγης θα έχουν τη δυνατότητα να καταγγείλουν μέσω ειδικής ιστοσελίδας τους «απατεώνες» γείτονές τους:

τον γείτονα, για παράδειγμα, που εισπράττει επίδομα ανεργίας ενώ εργάζεται, αλλά χωρίς να φαίνεται αυτό πουθενά· ή τη γειτόνισσα που εξακολουθεί να εισπράττει επίδομα μόνης μητέρας, ενώ δεν ζει πια μόνη.

Οι αντιδράσεις
Πολλοί ακόμα δήμοι της Δανίας σπεύδουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Κοπεγχάγης, η οποία ελπίζει πως με τους οκτώ ειδικούς ελεγκτές τους οποίους έχει επιφορτίσει με τον εντοπισμό των απατεώνων, θα εξοικονομήσει περίπου 2,4 εκατ. ευρώ. Η πρωτοβουλία αυτή, ωστόσο, έχει προκαλέσει και πολλές αντιδράσεις: «Οταν οι πολίτες καλούνται να ρουφιανεύουν τους γείτονές τους», επισημαίνει η εφημερίδα «Ρolitiken», «τότε το κράτος δικαίου κινδυνεύει». «Ξέρω καλά πως είναι ένας τρόπος να χώνει το κράτος τη μύτη του στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων», παραδέχεται ο Φρανκ Γιένσεν. «Και οι καταγγελίες δεν πρέπει, πράγματι, να γίνουν το βασικό στοιχείο αυτής της πρωτοβουλίας. Είναι όμως χρέος μας απέναντι στους τίμιους πολίτες να βάλουμε ένα τέλος στις μηχανορραφίες εκείνων που πιστεύουν ότι μπορούν να εξαπατούν τους πάντες. Και είναι ολοένα και περισσότεροι».

«Κεραυνοί» από τον Φιντέλ Κάστρο κατά ΗΠΑ-ΕΕ για τις απεργίες πείνας αντιφρονούντων

Ο Φιντέλ Κάστρο χαιρετίζει τη «μαχαιριά» που έριξε ο αδελφός του Ραούλ στις ΗΠΑ και την ΕΕ, τις οποίες κατηγόρησε ότι υποδαυλίζουν τις απεργίες πείνας των αντιφρονούντων με στόχο να «καταστρέψουν» την κουβανική Επανάσταση.
«Ήταν μία βαθιά μαχαιριά στο στομάχι της αυτοκρατορίας και των κυνικών συμμάχων της» σημειώνει ο ιστορικός ηγέτης της Κούβας σε άρθρο του, το οποίο αναφέρεται στην ομιλία την οποία εκφώνησε ο αδελφός και διάδοχός του στην ηγεσία της χώρας την περασμένη Κυριακή στο Συνέδριο των Νέων Κομουνιστών.

Ο Ραούλ Κάστρο διεμήνυσε δεν θα υποχωρήσει ποτέ στον «εκβιασμό» των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που «πατρονάρουν» τις απεργίες πείνας -αυτήν του αντιφρονούνταν Ορλάντο Ζαπάτα που πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου, και του αντιφρονούντα Γκιγιέρμο Φαρίνας, που συνεχίζεται για 44η ημέρα.

Ο 83χρονος Φιντέλ Κάστρο υπογραμμίζει ότι η κουβανική επανάσταση έγινε στόχος «ψεμάτων και συκοφαντιών επί 51 χρόνια, αλλά παρέμεινε όρθια, αποφασισμένη να αντισταθεί».
Η κουβανική κυβέρνηση έχει καλέσει σε μαζική διαδήλωση κατά των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Μαΐου.

Περιμένοντας το μοιραίο

Του Μιχάλη Μητσού / mmitsos@dolnet.gr

15378032

«Έχω πλήρη επίγνωση ότι πεθαίνω. Και θέλω να συμβεί αυτό. Δεν έχει δα και κάθε πατριώτης την ευκαιρία να πεθαίνει μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας».

Αυτό είπε την περασμένη Δευτέρα τηλεφωνικά στην Ελ Παΐς ο κουβανός διαφωνών Γκιγιέρμο Φαρίνιας, που έχει συμπληρώσει ήδη πέντε εβδομάδες απεργία πείνας και δίψας με αίτημα την απελευθέρωση 26 πολιτικών κρατουμένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Ο Φαρίνιας βρίσκεται στο νοσοκομείο της Σάντα Κλάρα και η κατάστασή του είναι σοβαρή, αλλά σταθερή. Οι γιατροί κάνουν ό,τι μπορούν για να καθυστερήσουν το μοιραίο, που θα επιφέρει άλλο ένα πλήγμα στην εικόνα του καθεστώτος μετά τον θάνατο του Ορλάντο Σαπάτα, στις 23 Φεβρουαρίου, ύστερα από απεργία 85 ημερών. Για τον ίδιο λόγο θέλει να αντέξει όσο μπορεί περισσότερο κι ο 49χρονος «Ελ Κόκο», που απέρριψε πρόταση της Ισπανίας να μεταβεί εκεί με ιατρικό αεροπλάνο για νοσηλεία. «Ή θα αφήσουν ελεύθερους τους άρρωστους πολιτικούς κρατούμενους ή θα πεθάνω και θα με θάψουν εδώ», είπε. Όπως γράφει ο ανταποκριτής της ισπανικής εφημερίδας στην Αβάνα, το παράδειγμα του Φαρίνιας ακολουθούν ήδη άλλοι δύο διαφωνούντες: ο Φράνκλιν Πελεγκρίνο, στην επαρχία Ολγκίν, και ο γιατρός Ντάρσι Φερέρ, που κρατείται στις φυλακές υψίστης ασφαλείας Βάγιε Γκράντε της Αβάνας. Ο πρώτος έκλεισε προχθές έναν μήνα απεργίας. Ο δεύτερος, που έχει υιοθετηθεί από τη Διεθνή Αμνηστία ως κρατούμενος συνείδησης, άρχισε στις 20 Μαρτίου και έχει ήδη χάσει

πέντε κιλά. Η κυβέρνηση σιωπά: για τους αδελφούς Κάστρο, πολιτικοί κρατούμενοι δεν υπάρχουν και οι απεργοί πείνας είναι κοινοί εγκληματίες. Οι σύμμαχοί της στη Λατινική Αμερική, όπως είναι για παράδειγμα ο βραζιλιάνος πρόεδρος Λούλα ή ο συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, σιωπούν. Φωνές διαμαρτυρίας ακούγονται, αντίθετα, στη Δύση. Ο Ομπάμα καταδίκασε την καταστολή στην Κούβα, ενώ στην Ευρώπη συγκεντρώνονται εδώ και μερικές εβδομάδες υπογραφές αλληλεγγύης προς τους απεργούς.
Όσο για την κουβανική κοινή γνώμη, μοιάζει απαθής, κουρασμένη και καχύποπτη. Ο θάνατος του Σαπάτα προκάλεσε την αντίδραση μόλις μερικών εκατοντάδων ανθρώπων, που διαλύθηκαν γρήγορα από την αστυνομία. Έξω από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο Φαρίνιας δεν οργανώνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Και οι «Γυναίκες στα Λευκά» είναι τραγικά μόνες στις κυριακάτικες διαδηλώσεις τους. Μόνο στην έβδομη επέτειο της «Μαύρης Άνοιξης», εκείνου του τριημέρου του Μαρτίου του 2003 που συνελήφθησαν 75 διαφωνούντες για να καταδικαστούν αργότερα σε βαριές ποινές φυλάκισης, είχαν οι γυναίκες αυτές παρέα: τα παλικάρια του καθεστώτος, που συγκρούστηκαν μαζί τους αποκαλώντας τις «σκουλήκια» (μια λέξη που στην Κούβα παραπέμπει στους αντικαθεστωτικούς) και φωνάζοντας πως «ο δρόμος ανήκει στον Φιντέλ!».
Δύσκολα, πολύ δύσκολα, μπορεί να αισθανθεί ένας δημοκρατικός πολίτης κάτι άλλο από οργή και αηδία γι΄ αυτήν την προδομένη επανάσταση.

Ανάμεσα στα δύο φύλα το παιδί της Γκιουλσάχ

15323790

Αγόρι ή κορίτσι είναι το παιδί της Γκιουλσάχ; Οι γιατροί δεν κατάφεραν ακόμη να της δώσουν σαφή απάντηση. Τώρα μαζί με τον σύζυγό της περιμένουν την εξέταση χρωματοσωμάτων, ελπίζοντας ότι θα ξεκαθαρίσει το φύλο του παιδιού τους.
«Έπαθα σοκ όταν έμαθα ότι το παιδί μου έχει διπλό φύλο», είπε η Γκιουλσάχ. Γέννησε πριν από τρεις μήνες στο Νοσοκομείο της Αττάλειας και για αρκετές μέρες οι γιατροί δεν την άφησαν να δει το παιδί. «Μου το έκρυψαν ότι είχε διπλό φύλο», λέει η Γκιουλσάχ, ωστόσο της το αποκάλυψαν λίγες μέρες αργότερα. «Είμαι απελπισμένη, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, τη μια μέρα μου λένε ότι είναι αγόρι και την άλλη ότι είναι κορίτσι.
Ας μου πούνε επιτέλους την ταυτότητα του παιδιού μου. Αν με ρωτήσει κάποιος, τι θα του πω; Όλοι οι άνθρωποι λένε έχω γιο ή έχω κόρη. Εγώ τι θα λέω; Η διάθεσή μου έχει πλέον χαλάσει».
Οι γιατροί. Το ίδιο ερώτημα απευθύνει και στους γιατρούς. «Πώς να αγαπήσω το παιδί μου, σαν κόρη μου ή σαν γιο μου;». Και η απάντηση των γιατρών είναι: «Αγάπα το σαν παιδί σου». Το πιο δύσκολο ερώτημα της το απευθύνει ο γιος της Εφέ.
«Μαμά το αδελφάκι μου είναι κορίτσι ή αγόρι;». Και η Γκιουλσάχ δεν μπορεί να απαντήσει. Με τον σύζυγό της Ζαφέρ, ο οποίος εργάζεται ως οδηγός για αρκετό καιρό, δεν μπορούσαν να αποφασίσουν τι όνομα να δώσουν στο νεογέννητο παιδί τους.
Τελικά κατέληξαν να του δώσουν ένα όνομα που είναι και για κορίτσια και για αγόρια.

Επέστρεψε στη Σκωτία η «Μεγάλη Κυρία του Λοχ»

TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ Του ΜΙCΗΑΕL ΜCCΑRΤΗΥ

15323780

Την αποκαλούν «Μεγάλη Κυρία του Λοχ»ένας θηλυκός ψαραετός που επέστρεψε για εικοστή συνεχή χρονιά στη φωλιά του στη Σκωτία, πραγματοποιώντας για άλλη μία φορά το ταξίδι των 5.000 χλμ. από τη Δυτική Αφρική όπου ξεχειμωνιάζει.

Σε ηλικία 25 ετών, έχει ζήσει τρεις φορές περισσότερο από όσο είναι ο μέσος όρος ζωής των ψαραετών και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία που έχουν καταγραφεί στην Ευρώπη. Οι ψαραετοί αντιμετωπίζουν πολλούς κινδύνους στο μακρύ μεταναστευτικό τους ταξίδι από και προς τη Δυτική Αφρική. Η συνολική απόσταση που κάλυψε στα ταξίδια της κατά τη διάρκεια της ζωής της η «Μεγάλη Κυρία του Λοχ» είναι ίση με τη μισή απόσταση από αυτήν που χωρίζει τη Γη από τη Σελήνη. «Έχουμε εκπλαγεί από το κουράγιο και την αντοχή αυτού του θηλυκού σταυραετού», λέει η Έμα Ρόουλινγκ από την Οργάνωση για την Προστασία της Άγριας Ζωής στη Σκωτία. «Παρά την ηλικία της, επέστρεψε και πάλι σε εμάς και απ΄ ό,τι φαίνεται είναι σε αρκετά καλή κατάσταση. Τώρα περιμένει να φτάσει και ο σύντροφός της για να αρχίσει η εικοστή περίοδος αναπαραγωγής». Σε όλα αυτά τα χρόνια έχει κάνει 55 αυγά, από τα οποία βγήκαν τελικά 46 νεοσσοί που μεγάλωσαν και έφυγαν από τη φωλιά τους. Συνήθως μετά το ζευγάρωμα το θηλυκό γεννά 2-4 αυγά στις αρχές Απριλίου και έξι εβδομάδες αργότερα εκκολάπτονται οι νεοσσοί. Λόγω της ηλικίας της όμως υπάρχουν αμφιβολίες εάν θα μπορέσει να γεννήσει και φέτος. Εάν αυτό συμβεί, περίπου 70 εθελοντές θα αναλάβουν βάρδιες για να προφυλάξουν τον θηλυκό ψαραετό και τα αυγά από λαθροθήρες που τα κλέβουν για ιδιωτικές συλλογές.

Ο «Μαθουσάλας» ήδη ζούσε όταν χτίστηκαν οι πυραμίδες

Το μυστικό της αιωνιότητας ίσως κρύβουν τα πιο ηλικιωμένα δένδρα της Γης

15294818

Άρχισαν να μεγαλώνουν όταν η Βόρεια Ευρώπη ήταν ακόμη καλυμμένη με πάγους και ο άνθρωπος είχε μόλις ανακαλύψει τον τροχό. Τα παλαιότερα δένδρα στον κόσμο, οι αρχαιότεροι έμβιοι οργανισμοί, ίσως κρύβουν το μυστικό της αιωνιότητας. Και όπως λένε οι ειδικοί, κινδυνεύουν μόνο από τον άνθρωπο.

Το πεύκο «Μαθουσάλας» είχε ήδη συμπληρώσει 100 χρόνια ζωής στην Καλιφόρνια όταν οι Αιγύπτιοι έχτισαν τις πρώτες πυραμίδες. Το κυπαρίσσι του Ζωροάστρη αναπτύχθηκε στη Μεσοποταμία πριν από 4.000 χρόνια, όπως και το έλατο του Θλάνγκερνιου στην Ουαλία που άρχισε να ξεπετάγεται από τη ρίζα του την Εποχή του Χαλκού. Αν και παραμένουν όρθια, κάποια από αυτά τα υπεραιωνόβια δένδρα έχουν υποκύψει στη φθορά του χρόνου. Άλλα όμως είναι ακμαία και σφριγηλά όπως τις πρώτες δεκαετίες της ζωής τους. Μπορεί να τα συναντήσει κανείς σε πολλές περιοχές του πλανήτη: τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, την Ιαπωνία και τη Νέα Ζηλανδία.
«Είναι οι αρχαιότεροι έμβιοι οργανισμοί», επισημαίνει στην εφημερίδα «La Repubblica» ο Φραντσέσκο Φερίνι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. «Ένα από τα μυστικά τους», επισημαίνει ο ίδιος, «είναι ότι απομονώνουν όποιο μέρος τους προσβάλλεται από παράσιτα κι επομένως διατηρούν ανέπαφο ολόκληρο τον οργανισμό. Πρόκειται για δένδρα που νικούν τον χρόνο δημιουργώντας τους δικούς τους κλώνους, προέρχονται από τον ίδιο “γενάρχη” και κατέχουν το ίδιο γενετικό υλικό». Για παράδειγμα, ο «Ρando» έχει εξελιχθεί σε ολόκληρη αποικία από λεύκες στη Γιούτα. Σύμφωνα με κάποιους ειδικούς, η αρχέγονη αποικία δημιουργήθηκε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, δηλαδή πριν από την εμφάνιση του Ηomo sapiens.

Η ανάλυση του DΝΑ

Σήμερα, οι νέες τεχνικές επιτρέπουν τον υπολογισμό της ηλικίας των δένδρων όχι μόνο μέσω των δαχτυλιδιών του κορμού αλλά και από την ανάλυση του DΝΑ των ριζών ή από τον χρόνο της καταστροφής των ισοτόπων ορισμένων στοιχείων. «Κάθε δένδρο έχει τη δική του ιστορία και τον δικό του γενετικό κώδικα», δηλώνει ο καθηγητής Φερίνι, ο οποίος προτιμά να χρησιμοποιεί τον όρο «άτομα». Οι εδικοί πιθανολογούν ότι σε αυτά τα υπεραιωνόβια δένδρα μπορεί να κρύβεται το μυστικό της αιωνιότητας, καθώς δεν υφίστανται γενετικές μεταλλάξεις κατά τη διαδικασία της γήρανσης. Ο «Μαθουσάλας», για παράδειγμα, είναι 4.765 ετών και εξακολουθεί να μεγαλώνει με την ίδια ζωντάνια που διαθέτει ένας απόγονός του ηλικίας ενός αιώνα. Η μοναδική απειλή γι΄ αυτά τα δένδρα, προειδοποιούν οι ειδικοί, είναι ο άνθρωπος. Αυτό εξηγεί γιατί την ακριβή τοποθεσία του «Μαθουσάλα» τη γνωρίζουν μόνο οι φύλακες του Εθνικού Δρυμού του Ίνιο στην Καλιφόρνια.

Ξανά στην πολιτική αρένα

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ gangel@dolnet.gr

15261916

Ένα τέταρτο του αιώνα έκλεισε αυτό τον μήνα από τότε που ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έγινε, στις 11 Μαρτίου 1985, Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, δρομολογώντας τις αλλαγές που έφεραν το αναίμακτο τέλος τόσο του συστήματος όσο και της ίδιας της ΕΣΣΔ. Ο τελευταίος ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης είναι σήμερα 79 χρονών, όμως δεν λέει να συνταξιοδοτηθεί πολιτικά. Με τον δισεκατομμυριούχο φίλο του και αντίπαλο του Κρεμλίνου Αλεξάντρ Λεμπέντεφ ίδρυσε έναν νέο πολιτικό σχηματισμό «μετριοπαθούς αντιπολίτευσης», το Ανεξάρτητο Δημοκρατικό Κόμμα. Ο πρώτος σχηματισμός που είχε ιδρύσει, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, κατέρρευσε το 2001, ενώ η δεύτερη απόπειρά του για μια Ένωση Σοσιαλδημοκρατών, το 2007, κατέληξε κι αυτή σε φιάσκο. Σύμφωνα με τον Ζαν-Μπατίστ Νοντέ του γαλλικού «Νουβέλ Ομπσερβατέρ», για να ιδρύσει το τρίτο κόμμα τον ενθάρρυνε ο «εθνικός ηγέτης» της Ρωσίας και πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, με τον οποίο διατηρούσε μέχρι πρόσφατα εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις.
Όμως φαίνεται πως ο Γκορμπατσόφ άλλαξε τώρα σκοπό. Ανακάλυψε πως το κυβερνών κόμμα του Πούτιν, Ενωμένη Ρωσία ,είναι «χειρότερο από το σοβιετικό Κομμουνιστικό Κόμμα». Πως οι ρωσικές αρχές «επέστρεψαν στο μονοπώλιο του κυβερνώντος κόμματος και είναι μάλιστα υπερήφανες γι΄ αυτό». Σήμερα «οι ελευθερίες του λόγου και της ενημέρωσης έχουν περιοριστεί με δόλια μέσα», υπογραμμίζεται σε έκθεση του ιδρύματός του. Ο Γκορμπατσόφ έχει προσωπική γνώση. Είναι μέτοχος (σε ποσοστό 10% και ο Λεμπέντεφ στο 40%) της τελευταίας ανεξάρτητης ρωσικής εφημερίδας, της «Νοβάια Γκαζέτα», πέντε δημοσιογράφοι της οποίας έχουν δολοφονηθεί «μυστηριωδώς» από το 2000 μέχρι σήμερα...
Το τελευταίο πολιτικό εγχείρημα του Γκορμπατσόφ κινδυνεύει να έχει την τύχη των προηγουμένων. Διότι στη Δύση μπορεί να κολακεύουν τον «Γκόρμπυ», να του δίνουν εκατομμύρια για να διαφημίσει την Ρizza Ηut ή τις τσάντες πολυτελείας Louis Vuitton (να σημειώσουμε πάντως ότι, επισήμως τουλάχιστον, όλα τα χρήματα που παίρνει από τις δραστηριότητες αυτές πηγαίνουν στο ίδρυμά του, τον Διεθνή Πράσινο Σταυρό), όμως στη Ρωσία παραμένει μία από τις λιγότερο δημοφιλείς πολιτικές προσωπικότητες. Αδίκως, σύμφωνα με τη Μαίρη Ντεζέβσκι του βρετανικού «Ιντιπέντεντ». Διότι η κληρονομιά του- είτε αυτή οφείλεται στη δύναμή του είτε στην αδυναμία του- είναι πλέον μια ολόκληρη γενιά που δεν έχει σημαδευτεί από τον κομμουνισμό. Σήμερα, κανένας πολίτης της πρώην Σοβιετικής Ένωσης κάτω των 30 ετών δεν έχει από πρώτο χέρι μνήμες από τη ζωή υπό κομμουνιστικό καθεστώς, κανενός κάτω των 40 ετών η σταδιοδρομία δεν υπαγορεύτηκε από το Κόμμα. Κι αυτό πρέπει να έχει κάποια αξία στη μετασοβιετική Ρωσία, έστω κι αν αυτή κινδυνεύει ολοένα και περισσότερο να εξελιχθεί σε μετενσάρκωση της Σοβιετικής Ένωσης.